بسيار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه فرزند زاده من شهيد خواهد شد در زمين خراسان در شهري كه آن را طوس مىگويند هر كه به آن جا رود به زيارة أو عارف باشد به حق أو فرداى قيامت بدست خود دستگيرى أو كرده به بهشتش برم و اگر چه از أهل كباير باشد كه گناهان كبيره بسيار داشته باشد يا كأرش در دنيا گناهان كبيره حمزه گفت عرض نمودم كه عرفان حق چه معنى دارد فرمودند كه آنست كه بداند كه أو اماميست كه حق سبحانه و تعالى أطاعت أو را واجب گردانيده است بر خلايق ، و غريبست بانكه مدفونست در پهلوى بدترين خلق خدا كه هارون است لعنه الله ، و مأمون أو را شهيد كرد بنا حق ، نه مثل كفره سنّيان تينان كه اعتقاد ايشان امامت و خلافت كافران بنى أمية و بنى عباس است و اعتقاد ايشان اينست كه بر ايشان واجب بود كه أطاعت آن كافران كنند و اگر أطاعت نكنند واجب القتلند * ( قاتَلَهُمُ الله أَنَّى يُؤْفَكُونَ ) * هر كه آن حضرت را زيارة كند و عارف به حق آن حضرت باشد حق سبحانه و تعالى أو را عطا فرمايد ثواب هفتاد شهيد از شهيدانى كه در برابر حضرت سيد المرسلين شهيد شده باشد با معرفت حق يا شهادت حقيقي نه مجازى چنان كه وارد است كه موت غريب شهادتست ، و مؤمن هر جا كه بميرد شهيد شده است ، از اين باب شهادت نباشد بلكه كشته شده باشد . و صدوق بعد از اين حديث در عيون گفته است كه در حديث ديگر منقولست يعنى به اين سند على الظاهر كه حضرت صادق صلوات الله عليه فرمودند و اشاره به حضرت امام موسى كاظم كردند كه فرزند اين فرزندم شهيد خواهد شد در طوس و زيارة نخواهد كرد أو را از شيعيان ما مگر نادر بسيار نادر يا يكانهاى عالم از خوبان ، و على اى حال تفسير حديث أول مىكند كه زيارة نمىكنند أو را مگر خواص شيعه چنان كه گذشت